Marburgvirusziekte: wat is het, wat zijn de symptomen en hoe bezorgd moeten we zijn? | Infectieziekten

In Ghana zijn twee mensen overleden aan het Marburg-virus, een zeer besmettelijke ziekte in dezelfde familie als ebola waarvoor nog geen behandeling bestaat.

Het is de eerste uitbraak van de Marburg-virusziekte (MVD) in het land en de tweede in West-Afrika nadat Guinee vorig jaar een geval bevestigde.

De bron van de besmetting in Ghana is nog niet bekend en de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) waarschuwt dat de vaak dodelijke ziekte een ernstige bedreiging voor de volksgezondheid kan vormen. Dit is wat u moet weten.

Hoe verspreidt het Marburg-virus zich?

Het virus wordt op mensen overgedragen door fruitvleermuizen en kan zich vervolgens van mens op mens verspreiden via lichaamsvloeistoffen, ook op besmette kleding of oppervlakken, aldus de WHO.

De eerste uitbraak vond plaats in 1967 in Duitsland nadat personeel van een laboratorium in de stad Marburg besmet was geraakt met de ziekte van apen die waren meegebracht voor studies uit Oeganda. Sindsdien zijn uitbraken vooral ontdekt in oostelijk en zuidelijk Afrika.

Wat zijn de symptomen?

In de vroege stadia, na een incubatieperiode van twee tot 21 dagen, kunnen patiënten hoofdpijn, spierpijn, koorts en koude rillingen krijgen. Het virus kan dan leiden tot bloedingen, orgaanfalen, gewichtsverlies, geelzucht, delirium en alvleesklierontsteking, aldus de WHO. Fatale gevallen hebben meestal een vorm van bloeding, vaak uit meerdere delen van het lichaam.

Aangezien vroege symptomen vergelijkbaar zijn met veel andere tropische koortsziekten zoals ebola, malaria en tyfus, zegt de WHO dat het moeilijk te identificeren kan zijn.

Het gemiddelde sterftecijfer voor MVD is 50%. Op het laagste punt was het sterftecijfer 24% tijdens de eerste geregistreerde uitbraak in Duitsland. Het sterftecijfer bereikte echter 88% in Angola tijdens een uitbraak in 2005, resulterend in 329 doden.

Volgens prof. Oyewale Tomori, de president van de Nigeriaanse academy of science en een virologie-expert, is er ‘heel veel’ dat we nog niet weten over MVD. Dit omvat de vraag of infectie kan worden veroorzaakt door contact met vleermuisuitwerpselen in grotten.

Wat is de behandeling van het virus?

Volgens de WHO zijn er geen goedgekeurde vaccins of antivirale behandelingen om MVD te behandelen. Patiënten hebben echter een overlevingskans als specifieke symptomen worden behandeld en als ondersteunende zorg wordt verleend, zoals rehydratie met orale of intraveneuze vloeistoffen.

Een reeks behandelingen wordt geëvalueerd, waaronder bloedproducten, immuuntherapieën en medicamenteuze therapieën.

Waar is het gedetecteerd?

Er zijn bij de laatste uitbraak geen gevallen van MVD buiten Afrika ontdekt. De twee mensen die aan de ziekte stierven, bevonden zich in de Ashanti-regio van Ghana, het dichtstbevolkte deel van het land.

De gevallen bleken geen epidemiologisch verband te houden, noch hadden ze contact met dieren, zieke mensen of woonden ze sociale bijeenkomsten bij, aldus de WHO. Meer dan 100 nauwe contacten, waaronder gezondheidswerkers en familie, werden geïdentificeerd, maar niemand testte later positief.

Welke maatregelen zijn genomen om de uitbraak in te dammen?

Het ministerie van Volksgezondheid van Ghana coördineert een reactie met hulporganisaties, waaronder een betere bewaking van het virus en epidemiologisch onderzoek. Een ziekenhuis in de Ashanti-regio is aangewezen om extra verdachte gevallen te behandelen.

Volgens de WHO bereiden ook Ivoorkust en Burkina Faso zich voor op een uitbraak.

Leave a Comment